|
سرزمین
کهن پارس جایگاه و بستر زیست، رشد و
پیشرفت مردمانی آگاه در گزینش راه و
پیشبرد شیـوههای سازگار در پهنههای
گوناگون زندگی گروهی است. گرایش به هنر،
ستایش و آفرینش زیبایی در میان نوشتهها و
انبوه نمادهای باستانی و کارهای جاویدان
پیشینیان بیادگار مانده و در هر گوشهای
از این سرزمین هویداست. این گرایشات در
تراش و دگرگون ساختن سنگهای سخت، چه در دل
خاک و چه در بلندی کوهها و در گستره دشتها
استوار مانده و خود را به نمایش
گذاردهاند.
از میان زبانهایی که در سرزمین پارس نمود
برجستهای دارد زبان پارسی است که چون
ترکی، پشتو، کردی و تازی در ستیز
پادشاهان و کشاکش تاج و تخت سردمداران
دستخوش بیمهری بوده و در گرداب نابسامانی
افتاده است. زبان پارسی زمین پرباری است
پوشیده از واژههای بیگانه، نارسا و هرز.
این زبان آنچنان آلوده به واژههای بیگانه
است که زیبایی گفتار و نوشتار را زیر
تاریکی اندوهباری پوشانیده و توان شکوفایی
آنرا گرفته است. بکارگیری هنر دیگران بجای
سرشکستگی، جایگاهی بلند در میان بیگانه
پرستان و برتری ویژهای برای آفرینندگان
این بافتههای ناشیانه فراهم نموده است.
سرفرازی نویسندگان از دانستن زبانی دیگر
بجای بهره گیری از زیباییهای درونی آن،
درهم ریختن ساختارهای زبان خودی را به
ارمغان آورده و شرمساری فرزانگان و دل
سوزان به این زبان، فرهنگ و سرزمین را در
پی داشته است. پاک نمودن این بستر از
واژههای ناشایست، دستانی ورزیده و
مردمانی با سرشت پاک را جستجو میکند.
روش آمیختن واژههای گوناگون در گفتار و
نوشتار و روند رونویسی از دستاوردهای
هجوم زیاده خواهان و یکی از نشانههای
آشکار زخم نیزه آنان بر پیکر این سرزمین
است. در این میان، همیاری اندکی
سادهاندیش و پندارگرا در پیروی از
ساختههای پوچ دشمنان آگاه در بهم ریختن
فرهنگ این بخش از جهان را نباید از دیده
بدور داشت. یاری گرفتن از واژههای بیگانه
در گفتار و نوشتار، فراخوانی ناآگاهانه به
هرج و مرج و تلاشی ناشایست در بهم ریختن
یکپارچگی یک فرهنگ زنده از دید آگاهان
ارزیابی میشود.
زیبایی زبان سرزمین ما نمودار دانایی و
چیره دستی مردمانی آینده نگر، زیرک و
تیزهوش در هزاران سال پیش میباشد. شایسته
است تا از آمیختن آن با زبان بیگانگان
پرهیز نموده و در نگاهداری آن با جان و دل
بکوشیم. پیمودن راه پیشینیان، نگاهداری
زبان و رسانیدن آن بدست آیندگان بر دوش
همه پارسیان و تک تک ماست. وانهادن روند
رونویسی و پرهیز از روش نابجای امروزین در
آمیختن واژههای گوناگون، ساختار اندیشه
را بر بستر تشنه هنر پویا و بومی خواهند
جوشانید.
>>>بیشتر>>>
|